#रसपान
#भक्तीरस
#भौतिकरस
©️अंजली मीनानाथ धस्के
आज का कोणास ठाऊक ..... सकाळी सकाळी जरा वेळ घाटावर जावून नदीकडे निवांत बघत बसावस वाटलं . मस्त थंडी .... नदीच्या पाण्यावर धुकं पसरलेलं .... पानकावळे पाण्यात सुर मारून आपली भोजन व्यवस्था करण्यात मग्न ... त्यामुळे पाण्याचा होणारा एक विशिष्ट आवाज..... चिमण्यांची सुरेल चिवचिव.... मन कसं शांत ..... शांत ....... शांत झालं. शेजारीच एक आजोबा योगा करायला बसले. त्यांनी मोबाईलवर "अथर्वशीर्ष " लावलं.... " ओमssss भद्रं कर्णेभि:ssss ...." कानावर पडताच मन ताल पकडू लागलं ... डोळे मिटले गेले.... " त्वमेव केवलं कर्तासिsss... त्वमेव केवलं धर्तासिsss.... " पर्यंत मन पोहचले . रोमारोमात भक्ती रस पाझरू लागला ... आत्मा आणि परमात्मा एक होणार असं वाटू लागलंच होतं तेवढ्यात...... दुसऱ्या बाजूला दोन कॉलेज कुमारी येवुन बसल्या ..... आणि त्यांच्या मोबाईलवर ...." मतलबी ..... बन जा जरा मतलबी .... दूनियाकी सूनता क्यो..... खुद की भी सून ले कभी " हे गाणं वाजलं.
विश्वामित्र जिथे टिकाव धरू शकले नाही तिथे माझ्या सारखी सामान्य व्यक्ती काय टिकाव धरणार.
क्षणात मतलबी मन " परमात्म्याची भेट" पुन्हा केव्हातरी घेवू म्हणत भक्ती रसातून बाहेर आलं आणि लगेच भौतिकरस प्राशन करू लागलं. कुठलेही दुःख नसलेल्या माझ्या मनाने सकाळच्या उगवत्या सूर्याला नमस्कार करून ," सूरज डुबा हैं यारों sss.... दो घुट नशेके मारो sssss
गम तुम भूला दो सारे संसार के " म्हणत जल्लोषात थिरकायला सुरुवात केली.
काय करणार 😉.... आमच्या पिढीचे वय ज्या टप्प्यावर आहे तिथे मनाला भक्ती रसाची कितीही ओढ असली तरी अजून ते भौतिकरसातच चटकन रमते.
माझ्या मनाचे जे झाले ते झाले ..... गुलाबी थंडीत ... सकाळी सकाळी तुमचे मन शांत .. प्रसन्न व्हावे म्हणून ही " गुलाबी पहाट" असलेली रांगोळी खास तुमच्यासाठी.....
इतर लिखाण " आशयघन रांगोळी" या माझ्या ब्लॉग वर उपलब्ध आहे. anjali-rangoli.blogspot.com
( ही रांगोळी आधी चित्र काढून न घेता .. डायरेक्ट रंग वापरून रंगवली आहे. )
©️अंजली मीनानाथ धस्के
#भक्तीरस
#भौतिकरस
©️अंजली मीनानाथ धस्के
आज का कोणास ठाऊक ..... सकाळी सकाळी जरा वेळ घाटावर जावून नदीकडे निवांत बघत बसावस वाटलं . मस्त थंडी .... नदीच्या पाण्यावर धुकं पसरलेलं .... पानकावळे पाण्यात सुर मारून आपली भोजन व्यवस्था करण्यात मग्न ... त्यामुळे पाण्याचा होणारा एक विशिष्ट आवाज..... चिमण्यांची सुरेल चिवचिव.... मन कसं शांत ..... शांत ....... शांत झालं. शेजारीच एक आजोबा योगा करायला बसले. त्यांनी मोबाईलवर "अथर्वशीर्ष " लावलं.... " ओमssss भद्रं कर्णेभि:ssss ...." कानावर पडताच मन ताल पकडू लागलं ... डोळे मिटले गेले.... " त्वमेव केवलं कर्तासिsss... त्वमेव केवलं धर्तासिsss.... " पर्यंत मन पोहचले . रोमारोमात भक्ती रस पाझरू लागला ... आत्मा आणि परमात्मा एक होणार असं वाटू लागलंच होतं तेवढ्यात...... दुसऱ्या बाजूला दोन कॉलेज कुमारी येवुन बसल्या ..... आणि त्यांच्या मोबाईलवर ...." मतलबी ..... बन जा जरा मतलबी .... दूनियाकी सूनता क्यो..... खुद की भी सून ले कभी " हे गाणं वाजलं.
विश्वामित्र जिथे टिकाव धरू शकले नाही तिथे माझ्या सारखी सामान्य व्यक्ती काय टिकाव धरणार.
क्षणात मतलबी मन " परमात्म्याची भेट" पुन्हा केव्हातरी घेवू म्हणत भक्ती रसातून बाहेर आलं आणि लगेच भौतिकरस प्राशन करू लागलं. कुठलेही दुःख नसलेल्या माझ्या मनाने सकाळच्या उगवत्या सूर्याला नमस्कार करून ," सूरज डुबा हैं यारों sss.... दो घुट नशेके मारो sssss
गम तुम भूला दो सारे संसार के " म्हणत जल्लोषात थिरकायला सुरुवात केली.
काय करणार 😉.... आमच्या पिढीचे वय ज्या टप्प्यावर आहे तिथे मनाला भक्ती रसाची कितीही ओढ असली तरी अजून ते भौतिकरसातच चटकन रमते.
माझ्या मनाचे जे झाले ते झाले ..... गुलाबी थंडीत ... सकाळी सकाळी तुमचे मन शांत .. प्रसन्न व्हावे म्हणून ही " गुलाबी पहाट" असलेली रांगोळी खास तुमच्यासाठी.....
इतर लिखाण " आशयघन रांगोळी" या माझ्या ब्लॉग वर उपलब्ध आहे. anjali-rangoli.blogspot.com
( ही रांगोळी आधी चित्र काढून न घेता .. डायरेक्ट रंग वापरून रंगवली आहे. )
©️अंजली मीनानाथ धस्के
